Świat ortodoncji – leczenie

Ortodoncja to nie prostowanie zębów!!!

Według definicji: ortodoncja to dziedzina stomatologii zajmująca się profilaktyką i leczeniem wad zgryzu oraz wad szczękowo-twarzowych u dzieci, młodzieży i dorosłych. Terapia, prowadzona przez ortodontę (lekarz specjalista w tej dziedzinie), wpływa nie tylko na właściwe stosunki międzyzębowe, lecz także na proporcje dolnego i środkowego odcinka twarzy oraz jej profil stąd coraz częściej ortodoncja nazywana jest ortopedią szczękową, względnie zachowawczą ortopedią szczękową.

Nowoczesna terapia ortodontyczna wbrew obiegowej opinii jest trudna i złożona. Leczenie ortodontyczne nie polega na sprzedaży pacjentowi cudownego aparatu, który sam leczy.

Aby rozpocząć leczenie spełniające współczesne światowe standardy, należy poprzedzić je szeregiem przygotowań ze strony lekarza i spełnieniem kilku warunków ze strony pacjenta. Nie każdy pacjent kwalifikuje się do leczenia ortodontycznego, ale też nie każdy musi być leczony.

Pacjent musi zrozumieć sens leczenia ortodontycznego. Innymi słowy konieczna jest pewna dojrzałość pacjenta, od którego wymagana jest współpraca. Dojrzałość, która jest adekwatna do metody leczenia zaplanowanej w konkretnym przypadku.

Wczesne leczenie dzieci

Kiedy jest właściwy czas na rozpoczęcie leczenia?

Chociaż lekarz ortodonta może poprawić Wasz uśmiech w każdym wieku to jednak istnieje właściwy czas na wdrożenie terapii. Rozpoczęcie leczenia w tym okresie pozwoli uzyskać optymalne efekty oraz pozwoli zaoszczędzić czas i zredukować koszty. Amerykańskie Towarzystwo Ortodontyczne (AAO) sugeruje, że pierwsze konsultacje ortodontyczne powinny się już odbyć w momencie, gdy coś zaniepokoi rodziców bądź w momencie wystąpienia pierwszych problemów ortodontycznych, ale w mirę możliwości przed ukończeniem przez Wasze dziecko 7 roku życia.

W tym wieku leczenie może nie być jeszcze konieczne, ale obserwacja rozwoju dziecka i naturalny postęp wady pozwoli na rozpoczęcie terapii w optymalnym czasie.

Dlaczego wiek 7 lat?

W tym wieku obserwujemy pojawianie się pierwszych zębów trzonowych, ustalając tzw. tyłozgryz. W tym czasie lekarz może już wstępnie ocenić właściwe relacje zębów. Regularne wizyty kontrolne mogą wykryć problem na możliwie najwcześniejszym etapie.

Leczenie dorosłych

Aparaty nie są już tylko dla dzieci!!!

Linię uzębienia możemy zmienić w każdym wieku, pod warunkiem, że dziąsła i struktura kości są zdrowe. Oferujemy szeroki wachlarz możliwości dostosowany do każdego wieku. Leczenie ortodontyczne może radykalnie odmienić Twój wizerunek i poprawić samoocenę! Jednakże nie tylko o uśmiech chodzi. Wady zgryzu mają negatywny wpływ na dziąsła, ubytki kostne, pojawianie się próchnicy, niewłaściwe ubytki szkliwa, bóle głowy i zaburzenia funkcji stawów szczękowo – żuchwowych.

Obecnie stosowane techniki w ortodoncji nie dość, że potrafią wyeliminować powyższe przypadłości to jeszcze pozwalają maksymalnie skrócić czas terapii, częstość wizyt i dyskomfort związany z noszeniem aparatu. Podczas pierwszej wizyty otrzymają Państwo szczegółowe informacje nt. możliwości leczenia i sposobach osiągnięcia zamierzonego celu.

Nigdy nie jest za późno na piękny, zdrowy uśmiech!

Higiena – “conditio sine qua non”

Niezmiernie ważnym zagadnieniem jest właściwa higiena jamy ustnej. Odpowiednia dbałość o uzębienie, ze strony pacjenta stanowi fundamentalny warunek, który musi spełnić każdy pacjent. Najdoskonalsze zabiegi higieniczne przeprowadzane okresowo w gabinecie stomatologicznym nie są w stanie zastąpić codziennego czyszczenia zębów po każdym posiłku! Sprawa higieny nabiera szczególnego znaczenia podczas planowania leczenia stałymi aparatami ortodontycznymi. Zła higiena w połączeniu z aparatem, który utrudnia zabiegi higieniczne i w znacznym stopniu ogranicza tak zwane samooczyszczanie zębów, może doprowadzić do zatrważających skutków, w postaci rozległej próchnicy i chorób przyzębia (dziąseł i kości wokół korzeni zębów). Przy właściwej higienie krzywe zęby mogą być zdrowe i służyć pacjentowi do końca życia. Zła higiena doprowadzi wcześniej czy później do utraty zębów, niezależnie od tego czy są proste, czy krzywe!

Do utrzymania należytej higieny w trakcie leczenia ortodontycznego wymagane jest szczotkowanie zębów po każdym posiłku przez około pięć minut (!). Pacjentom posiadającym stałe aparaty ortodontyczne zaleca się używanie specjalnych szczoteczek ortodontycznych (dotyczy to również szczoteczek elektrycznych, do których przewidziane są odpowiednie końcówki), nici dentystycznych pozwalających usuwać resztki jedzenia z zakamarków aparatu jak również irygatora. Myć zęby należy w tradycyjny sposób, bez specjalnej techniki, ale trzeba to robić systematycznie i unikać podjadania między posiłkami. Jeśli umycie zębów po posiłku jest kłopotliwe, na przykład w pracy lub szkole, zaleca się intensywne przepłukanie ust wodą lub płynem antyseptycznym.

Rodzaje aparatów

Aparaty Stałe

1. Technika łuku prostego

Najczęściej stosowane. Są precyzyjne, przewidywalne, nie zaburzają wymowy. Wymagają za to od pacjenta idealnej i wzmożonej higieny jamy ustnej. Niewątpliwą zaletą są relatywnie niskie koszty leczenia.
Leczenie aparatem tego typu polega na zamocowaniu metalowego łuku w zamkach za pomocą ligatur (tzw. gumek). Aparat stały jest przyklejany do zębów za pomocą specjalnego, nieszkodliwego kleju o odpowiednich właściwościach. Precyzyjne przyklejenie aparatu do powierzchni zębów ma bardzo istotne znaczenie dla przebiegu leczenia i efektu końcowego. Kluczowe znaczenie ma tutaj biegłość i doświadczenie lekarza, który tą czynność wykonuje, ponieważ nieprecyzyjne lub nieprawidłowe umieszczenie zamków znacznie komplikuje i przedłuża leczenie. Zabieg zakładania aparatu jest dla pacjenta całkowicie bezbolesny. W celu poprawy estetyki często wybieraną opcją przez pacjentów są zamki wykonane z przeźroczystych (tworzywa sztuczne bądź szafir) bądź kolorowych materiałów, co sprawia, że aparat jest wizualnie bardziej atrakcyjny.

2. Technika bezligaturowa bądź samoligaturująca (DAMONA)

Technika bezligaturowa to kolejny krok w rozwoju ortodoncji polegający na zamykaniu łuku w szczelinie zamka za pomocą specjalnej klapki, a nie przywiązywaniu go gumką (ligaturą). Łuk przesuwa się swobodnie eliminując znacznie tarcie, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia. Dla pacjenta oznacza to krótszy czas noszenia aparatu, mniejszą ilość wizyt kontrolnych, oraz minimalne dolegliwości bólowe. Również higiena jest łatwiejsza gdyż nie ma elastycznych ligatur, które utrudniają usuwanie nagromadzonego osadu. Uważamy, że terapia ortodontyczna powinna być jak najbardziej efektywna i wydajna oraz musi dawać pacjentowi duży komfort leczenia.

3. Technika lingiwalna

Generalną zasadą tej techniki jest umieszczenie zamków na zębach od strony języka (stąd nazwa lingiwalna), co powoduje, że aparat jest całkowicie niewidoczny przy zachowaniu zalet pozostałych aparatów stałych. Ciągły postęp technologiczny sprawia, że dotychczasowe wady tego systemu (m.in. kłopoty z prawidłową wymową w początkowym etapie leczenia) w chwili obecnej są ograniczone do minimum.

aparat-4

aparat-5

Aparaty Ruchome

1. „Klasyczne” aparaty ruchome

Składają się z części akrylowej (tzw. płyty) i drucianych łuków. Ich zaletą i jednocześnie wadą jest to, że pacjent może je wyjąć z ust (aby np umyć zęby), ale w tym momencie przestają działać. Mają w związku z tym niższą skuteczność (i cenę), więc nie powierzamy im zazwyczaj zbyt ambitnych zadań. Stosowane najczęściej w okresie uzębienia mieszanego (7-10 rokiem żucia) lub po zakończeniu leczenia aparatem stałym (tzw. retencja) dla utrwalenia wyniku leczenia.

aparat-6

2. Nakładki

Technika ta nie wykorzystuje tradycyjnych zamków i drutów a siły konieczne do przemieszczenia zębów w łuku są przenoszone wykorzystując przeźroczyste nakładki, praktycznie niewidoczne dla innych. Każda nakładka (aligner) będzie wymieniany co dwa tygodnie, tak aby twoje zęby stopniowo przesuwały się we właściwe miejsce – dzień po dniu i milimetr po milimetrze. Technika ta jednak wymaga dużej dyscypliny pacjenta i nie każda wada może być leczona w ten sposób.

aparat-7

Po leczeniu ortodontycznym

Zdjęcie aparatu z zębów to koniec aktywnej fazy leczenia, po której następuje faza leczenia retencyjnego. Ta część terapii ma na celu utrzymanie osiągniętego wyniku leczenia i jest tak samo ważna, a w niektórych przypadkach ważniejsza niż faza aktywna, czyli okres noszenia aparatu korygującego wadę. Środkiem stosowanym w tej części leczenia są tzw. retainery, czyli aparaty retencyjne.
Różne wady ortodontyczne mają różną skłonność do nawrotu. Po leczeniu niektórych retencja nie jest wymagana, inne wymagają retencji przez całe życie! Warto dokładnie porozmawiać ze swoim ortodontą o retencji jeszcze przed rozpoczęciem leczenia. Mały nawrót jest przez pacjentów zwykle akceptowany, ponieważ zgryz jest i tak lepszy niż przed leczeniem, ale jeśli pacjent nie akceptuje takiego stanu lub nawrót jest większy, koniecznie bywa ponowne leczenie korygujące.

© APO-ORTODONCJA.PL 2015

apoŚwiat ortodoncji